Opublikowano nowy włoski standard UNI/TR 11917:2023 dotyczący zakładów biogazowych na składowiskach z konkretnymi postanowieniami dotyczącymi wpływu zapachu

Włochy niedawno wprowadziły normę UNI/TR 11917:2023, stanowiącą znaczący krok w gospodarce odpadami mający na celu rozwiązanie różnych problemów środowiskowych związanych z gromadzeniem biogazu na składowiskach. Nowy włoski standard opublikowany w lipcu zawiera konkretne przepisy dotyczące emisji zapachowych.

Początkowe dolegliwości odczuwane w okolicy wysypiska pochodzą głównie z emisji zapachów spowodowanych konkretnymi mikroskładnikami zapachowymi obecnymi w biogazie. Składniki te obejmują estry, związki siarki (takie jak siarkowodór), alkilobenzeny, limonen, merkaptany, putrescynę, tiofeny, tioalkohole, tiokwasy, poliaminy oraz różne węglowodory emitowane do atmosfery. Nieskupiony przepływ biogazu rozprzestrzenia te mikroskładniki w powietrzu, a czynniki meteorologiczne przenoszą je na obszar otaczający.

W Italii, w czerwcu tego roku, ustanowiono istotny ramowy system prawny wprowadzając Dyrektywę Dyrektora zatwierdzającą Wytyczne dotyczące stosowania Artykułu 272-bis Rozporządzenia Ustawodawczego 152/2006 w sprawie emisji zapachów z zakładów i działalności.

Miesiąc później opublikowano ten nowy standard UNI/TR 11917:2023, który adresuje pewne luki w wiedzy związane z systemami gromadzenia biogazu na składowiskach, obejmując m.in. emisje zapachowe.

Jeśli interesuje Cię ten temat, możesz zakupić ten nowy standard UNI/TR 11917:2023 (po włosku) pod tym linkiem

 


   Jeśli uznasz ten artykuł za interesujący, mogą Cię zainteresować również te artykuły.

 

 

All the content here under Creative Commons license